All in all, sebenarnya seronok kalau baca karangan orang ni. So, jom review sket soalan2 cepumas yang aku berjaya compile2 sedikit sebanyak tadi. Kiranya bolehlah jadi rujukan korang nanti esok lusa ke kan...
Situation 1: Korang bersedia nak mengarang and korang ada satu pen dalam laci. Tapi, sebab rasa sayang yang amat kat pen tadi, korang rasa takut nak guna. Maybe takut jadi apa2 yg korang maybe tak sanggup nak tanggungjawab nanti. Sbb pada hati korang, pen tu amatlah priceless value dia. So, korang cari pen lain untuk mengarang. So basically, dah ada beberapa cerita yang korang dah tulis menggunakan pen lain tadi. Lepas masa berlalu, datang plak perasaan janggal kat hati korang. Somehow, "longing" untuk guna pen yang lama, sbb hati kecik korang rasa nak guna je pen lama tu. Macam sayang plak kalau tak guna. So, ape yang korang nak buat?
Voted answer: Pergi je lah woiii, ape lagi tunggu2? Sian lak pen tu korang simpan dalam laci terperap dalam tu sepanjang masa. Padahal, pen tu sabar je menunggu korang ambek dia untuk sama2 buat cerita. Walaupun maybe pen tu tak berapa mahal harga dia, pen tu senang je bagi idea kat korang camne nak sambung cerita dalam buku korang. Takkan nak tunggu buku kena makan ngan anai2 kot, baru terkial2 nak carik pen yang korang rindu nak guna tadi? Or korang nak tunggu page dalam buku tu makin berkurang ke tahap kronik baru nak guna? Masa tu dah terlambat la. Kui3 All in all, belum cuba belum tahu. Buat je apa yang hati korang beritahu. Heart is the best guide! Lulz....
Situation 2: Masalah memilih. Korang ada banyak pen dalam laci korang. Tak pon kat bookstore Vandy yang korang boleh access sepanjang hari. Korang asyik round2 bookstore or tanya Roger T. Imai pasal pen ni, tapi takde plak nak beli... Ceit! Buang karan betul. Korang tak sure pen mana yang boleh jadi teman korang menulis dengan baik sbb dalam kepala hotak korang asyik pikir "Shoot, is this the right pen for me?". So, korang asyik terkedek2 masuk bookstore tu untuk ushar pen yang korang suka tu. Masa orang lain sibuk nak beli pen, korang sibuk plak ambek pen tu, buat2 ushar nak beli.... Bila orang dah blah, korang gedik2 plak sangkut pen tu kat tempat asal dia. Nak beli takut, tak beli takut tak menyempat. So camne tu?
Voted answer: Korang ni jenis yang agak memilih sangat lah kot. Time orang nak ushar pen tu, pandai plak korang buat2 busy ushar2 pen tu. Ntah ape2 la camni. Patutnya, kalau korang yakin pen tu yang terbaik untuk korang untuk korang sambung tulis cerita or dlm kata yang lagi senang, korang SUKA SANGAT pen tu, bawak2 la kat kaunter untuk dibayar. Keputusan tu memang ada dalam tangan korang, tapi kalau asyik terhegeh2 memilih, bila korang nak sambung mengarang? Nnt bila page korang blank, korang gak yang down, ye tak? Kalau tak confident pen mana yang terbaik untuk korang, korang bawak je la MAK KORANG time pergi bookstore tu nanti, abes crite.
Situation 3: Masalah tak kesampaian. Korang asyik la pergi kedai ni untuk carik pen yang sesuai ngan korang. Tapi, for some reason, pen tu ada kat counter glass wall gitu. Skrang ni korang nk buat macam mana? Korang hanya mampu tengok pen tu dari luar, nak capai dengan tangan tak dapat2 plak.... So, dalam fikiran korang asyik fikir camne nak ambil pen tadi. Last2, korang hanya mampu tengok buku korang kosong, so korang end up frust menonggeng sorang2.
Voted answer: Korang ni nak dah ready ke tak nak mengarang ni? Jangan kasik alasan duh pen tu tak kesampaian. Tu semua just psychology korang je tu. Sepatutnya masa ni, korang patut tackle problem tu a bit more technically. Cube la korang bawak2 usaha sikit. Setiap yang terkunci tu boleh dibuka. Apa yang korang kena carik skrang ni is just the right key untuk bukak glass enclosure tu. Kalau korang asyik ketuk2 and attempt nak pecahkan glass wall tadi, korang mungkin boleh cederakan diri sendiri. Tak semua benda dalam dunia ni is reachable by force. Even kalau korang dapat pon by force, korang maybe dah rosakkan sedikit sebanyak pen yang korang nak sangat2 tu. Maybe korang dah calarkan pen tu ke, rosakkan ink cartridge dia ke. So, TRY TO TACKLE THINGS SMART, NOT BY FORCE. Kalau takut sangat tak kesampaian, maybe korang kena consider beli pensel plak kot?
No comments:
Post a Comment